kita beda.
walau ku rasa kita sama.
aku dan kamu.
dua dunia kita beda bangat.
jauh bangat.
jurangnya, dalam bangat.
dua dunia yang gak bakalan bersatu
walau apa pun bakal terjadi
walau apa pun.
dan,
yang pastinya cuma aku
yang menari yang bernyanyi
lagu-lagu cinta seenaknya,
sedang kamu?
kamu cuma bisa menepuk tangan
bersorak sekali sekala
tanpa mampu mengutarakan yang sama.
kita...sama.
apa...rasa kita juga sama?
atau rasa aku lebih buat kamu, sedangkan rasa kamu buat aku kurang dari itu?
aku takut
kalau cuma aku yang rasa ini
aku takut
kalau kamu sebenarnya
mahu ninggalin aku tapi ga bisa
kerana kamu kasihan sama aku
aku biasa kok ditinggalin
jangan bersama aku kerana kamu kasihan
jangan bersama aku kerana air mataku
jangan bersama aku kerana aku mahu
jangan bersama aku kerana terpaksa
aku mahu rasa yang tulus dan telus
lahir dari hati kamu
aku mahu kamu mahu aku
kerana kamu mahu
bukan kerana paksaan syiapa pun
bukan kerana apa pun
sayangi aku kerana aku
sayangi aku kerana kamu benar-benar
rasa seperti itu.
sayang
dengar ya...
aku sadar kalau rasa aku buat kamu
ga bakalan pernah sempurna selengkapnya
dengan ikatan yang kukuh
aku sadar kalau aku cuma bisa
merasa kasihmu buat seketika
mungkin besok atau lusa
kamu terjaga lalu lupa
syiapa aku, syiapa namaku, syiapa diriku padamu
aku mahu kamu tahu kalau...
aku
siap
untuk
itu....
:)
No comments:
Post a Comment